Strona Główna Dokumenty szkolne Dane kontaktowe szkoły Ciekawe strony WWW Grudzień 12 2017 07:15:34
Nawigacja
Strona Główna
Historia szkoły w Zadzimiu
Historia Zadzimia
Struktury szkolne
Dokumenty szkolne
Tradycje szkolne
Gazetka szkolna
Osiągnięcia uczniów
Pliki do pobrania
Rekrutacja
Dane kontaktowe szkoły
Kontakt
Szukaj
Ciekawe strony WWW
Nasze zdjęcia
Publikacje
Programy
Projekty unijne
Ogłoszenia\Przetargi
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 146
Nieaktywowany Użytkownik: 0
Najnowszy Użytkownik: JennineSi
Historia Zadzimia
ZADZIM


Wieś, siedziba Gminy, położona w odległości około 15 km na pn. - zach. od Szadku przy starym szlaku handlowym, łączącym Sieradz z Łęczycą.
Ważny ośrodek usługowo - handlowy. Pierwsza pisana wzmianka pochodzi z 1386 r.
W przeszłości Zadzim należał do Zaleskich z Otoka, Radomickich, Sapiehów, Lubomirskich.
W XVIII wieku dobra zadzimskie były własnością Dąmbskich z Lubrańca, a potem Jarocińskich.

W centrum wsi stoi murowany późnorensansowy kościół św. Małgorzaty, wzniesiony w latach 1640 - 42, na miejscu poprzedniego, wzmiankowany w1416 r., odbudowany w 1903 i 1926 r. Fundatorem tego kościoła był Aleksander z Otoka Zaleski h. Dołęga, podsędek sieradzki. Jego portret w całej postaci z napisem i datą 1647 wisi w kościele.
Jest to kościół murowany, jednonawowy, z wieżą przykrytą barokowym hełmem. Na styku ściany i czworobocznej wieży - cylindryczna wieżyczka z kluczowymi otworami strzelniczymi, mieszczącą obecnie klatkę schodową na chór, która według tradycji identyfikuje się z basztą obronną - pozostałością dawnego kościoła.
Wewnątrz sklepienie kolebkowe z lunetami o późnorenesansowej dekoracji stiukowej typu kalisko-lubelskiego.
Z prezbiterium do zakrystii wejście prowadzi przez marmurowy wczesnobarokowy portal z 1642 r.
Wyposażenie wnętrza głównie barokowe - z XVI i XVII w. Cenne nagrobki z XVI i XVII w., wśród nich marmurowy, renesansowy nagrobek Jana i Katarzyny Burzeńskich, wykonany w 1556 r.

Przy drodze do Pęczniewa znajduje się park podworski (ok. 7,7 ha), założony w połowie XVIII w. przez Karola Dąmbskiego, pułkownika wojsk koronnych na planie herbu rodowego - Godziemba.
Zachowały się aleje grabowe, pomnikowe okazy dębów szypułkowych, jesionów, lip, kasztanowców i modrzewi europejskich.
Po starym cmentarzu (na granicy parku, od strony wsi) pozostał już tylko grób Jarocińskich i mogiła n.n. powstańca 1863 r., który zmarł z ran w miejscowym dworze.
Mogiła ta została odtworzona w 1990 r. dzięki Kalinie Kowalczewskiej. Jej uroczyste poświęcenie w dniu 3 Maja poprzedziła uroczystość patriotyczna.

W parku zachował się, z wnętrzem zniekształconym przebudową, piętrowy dwór neoklasycystyczny z połowy XIX w., zbudowany przez Wojciecha Jarocińskiego.
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Dzisiaj imieniny obchodzą


Powered by PHP-Fusion © 2003-2006 Brasil-Fusion Theme by: IceWasp 434,262 Unikalnych wizyt

Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie